Przed nami druga część sezonu tuż tuż… Zarówno o tym jak i o innych sprawach porozmawiamy z jednym z zawodników Trzcianki. Usiądźcie wygodnie w fotelu i rozkoszujcie się rozmową …

Za wami kolejny przedsezonowy sparing, jak ocenia Pan przygotowanie drużyny do rozpoczęcia rozgrywek?
Dzień dobry. Tak, pokonaliśmy dzisiaj Nockową na bardzo trudnym terenie. Mieliśmy przeciwko sobie drużynę, boisko oraz żywiołowo reagującą publiczność. Myślę, że wyszliśmy z tego testu obronną ręką. To już kolejny sparing i drużyna powoli zaczyna wpadać we właściwy rytm. Co prawda nie graliśmy w najsilniejszym składzie, ale nasza kadra jest tak silna, że braków kadrowych nie widać było na boisku. Z tego miejsca chciałbym podziękować naszemu trenerowi, który wkłada całą swoją duszę w nasz zespół i chyba widać już jego rękę w naszych poczynaniach. Ponadto z ostatniego meczu chciałbym wyróżnić głównie siebie za kilka błyskotliwych akcji i za bramkę oczywiście. Jarosław G. również zasłużył na pochwałę. Jest dla nas silnym wzmocnieniem i z zimną krwią godną esesmana wykańcza nasze koronkowe akcje.
Wnioskując z tej wypowiedzi można dojść do wniosku, że morale i oczekiwania w drużynie są wysokie, to prawda?
Tak. W takim klubie jak Trzcianka oczekiwania i presja zawsze są wysokie. Ale my jako profesjonaliści musimy sobie z tym radzić. Pozycja wyjściowa nie jest wygodna, ale w imieniu swoim oraz reszty zawodników zapewniam, że damy z siebie wszystko. W tej rundzie oczekujemy głównie poprawy naszej gry, bo myślę, że o awansie nie ma już co marzyć. Mamy więc czas na zgrywanie się i dojrzewanie jako drużyna.
Jako doświadczony zawodnik jest Pan zapewne wzorem dla młodszych, przekazując im cenne wskazówki i rady …
Dokładnie. Czuję to i widzę, że potrzebują mojej pomocy i rady. Zarówno na boisku, jak i poza nim staram się być im pomocny i być dla nich przykładem. Stronię więc od alkoholu i innych używek. Chodzę wcześnie spać i zdrowo się odżywiam.
Czy łatwo jest pełnić w drużynie rolę “mentora”, bo z pewnością jest nim Pan ?
Dobrze Pan to ujął, bo tak właśnie się czuję. Czy łatwo? Myślę, że łatwo, szczególnie komuś takiemu, jak mi. Wręcz za tym przepadam. Dużo satysfakcji daje mi pomaganie innym, a fakt że mogę być dla kogoś wzorem sprawia ze jestem dumny.
Wróćmy może jednak do drużyny, coroczne spekulacje o upragnionym awansie trzeba będzie chyba w tym roku odłożyć, może Pan wyjaśnić dlaczego pomimo ogromnego potencjału, drużyna nie jest w stanie nawiązać walki o czołowe lokaty? Czy to jakieś przekleństwo, czy może po prostu problem natury psychologicznej?
(śmiech) Czekałem na to pytanie. Myślę, że kluczową rolę odgrywa tu psychologia. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z naszych nietuzinkowych umiejętności i nieograniczonego potencjału. Tylko czasami coś zawodzi… Przychodzi mecz ze słabszym rywalem i … klapa. Może to kwestia braku koncentracji lub motywacji? Sam nie jestem do końca pewny. Ale jeśli dopracujemy ten element, to będziemy gotowi do walki o najwyższe cele.
Ostatnie pytanie. Co pan chce przekazać naszym czytelnikom, może chce Pan kogoś pozdrowić lub powiedzieć publicznie coś, czego nie mówi się miedzy sobą?
Po pierwsze, chciałbym zachęcić czytelników oraz kibiców do liczniejszego pojawiania się na naszym stadionie. Szczególnie mam na myśli płeć piękną. Myślę, że pomogłoby to nam w osiąganiu lepszych rezultatów. Pozdrawiam również kolegów z drużyny, z którymi czuję się bardzo zżyty i których traktuję jak drugą rodzinę. A publicznie mogę powiedzieć: Uwierzcie w nas, tak jak i my wierzymy w siebie!
Myślę, że tym stwierdzeniem możemy zakończyć nasz wywiad. Dziękuję za rozmowę.
Aha. Dla fanatyków Trzcianki … Mam kilka zdjęć z autografami - dla chętnych. Mogę też wystawić na aukcję stare skarpety, bandaże oraz ochraniacze. Dla koneserów mam parę butów, w których strzeliłem niezapomnianą bramkę w Mrowli.
Dziękuję jeszcze raz za rozmowę, powodzenia.

Wywiadu udzielił: Bartosz Pisula